Dnia 30.01.2026 r. w Muzeum odbył się wernisaż wystawy „Nieobojętność widnokręgu” autorstwa Tomasza i Jakuba Matusewiczów. Kuratorem wystawy jest Jan Matusewicz.
Określenie nieobojętny widnokrąg podkreśla zaangażowanie spojrzenia. Nie jest to horyzont neutralny, obojętny czy czysto formalny, lecz taki, który reaguje na historię, pamięć, wiarę, konflikt, los człowieka. W sztuce Tomasza i Jakuba Matusewiczów widnokrąg nie jest więc tylko granicą widzenia, lecz także przestrzenią odpowiedzialności: miejscem, w którym artysta konfrontuje się z tym, co go przekracza, i wobec czego nie może pozostać obojętny.
Widzenie świata jest uzależnione od kontekstu w jakim się znajdujemy i jaki nas ukształtował. Nasze rozumienie świata nigdy nie zaczyna się od zera, lecz zawsze związane jest z jakimś własnym wcześniejszym wyobrażeniem (uprzedzeniem lub jak pisał Heidegger – przedzrozumieniem, posiadaniem pewnych założeń oraz konkretnej wiedzy, poprzez pryzmat których porządkujemy doświadczenia czy strukturę przekonań).
Obu artystów łączą nie tylko więzy krwi, lecz ale też przeszli podobną ścieżkę edukacyjną, która ukształtowała ich jako artystów. Tomasz Matusewicz a później Jakub skończyli te same szkoły- liceum plastyczne im. Potworowskiego w Poznaniu, następnie akademickie wykształcenie odebrali na tej samej uczelni – dzisiaj z nazwą Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu im. Magdaleny Abakanowicz
Giorgio Vasari, pisząc swoje „Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów”, wiedział, że twórczość nie rodzi się w próżni. Środowisko, w którym artysta dorasta, obecność mistrzów, rodzinne koligacje, rozmowy prowadzone między pokoleniami i życzliwy mecenat – to wszystko tworzy tkankę, z której powstaje sztuka. W duchu tej tradycji opowiadamy historię dwóch artystów, ojca i syna, zrelacjonowaną przez ich najbliższego świadka: syna i brata zarazem. (fragment tekstu autorstwa Jana Matusewicza)
